Blog

Neke zanimljivosti o germanskim jezicima

Germanski jezici pripadaju indoevropskoj jezičkoj porodici i dele se na tri ogranka: zapadni, severni i istočni.

Engleski, nemački i holandski su glavni predstavnici zapadnogermanskog ogranka. Frizijski, koji se govori uz holandsku i nemačku obalu Severnog mora i na obližnjim ostrvima, srodan je anglosaksonskom koji je donešen u Britaniju nakon rimskog povlačenja, pa je tako najbliži kontinentalni rođak engleskog jezika. Afrikans (ili afrikanerski) se razvio u Južnoj Africi kod holandskih doseljenika u 17. veku i govori ga više od polovine belog stanovništva i mešano stanovništvo, potomci Evropljana i Afrikanaca. Iako je doživeo ozbiljne promene, Holanđani ga još uvek donekle razumeju. Jidiš, jezik koga govore Jevreji iz srednje i istočne Evrope, iako je upio mnogo slovenskih i reči iz drugih jezika, njegova gramatika nosi tipična germanska obeležja.

Govornici skandinavskih jezika (severnogermanski ogranak): švedskog, norveškog i danskog se međusobno razumeju. Švedski se govori i u Finskoj, gde je većina stanovništva dvojezična, govore i švedski i finski. Zanimljivo je pomenuti da je švedski jedan od retkih tonskih evropskih jezika. Islandski i ferski, takođe pripadnici severnog ogranka, su najkonzervativniji germanski jezici, zahvaljujući pre svega udaljenosti i tradiciji koja odoleva međunarodnim uticajima.

Najstariji germanski zapisi potiču iz gotskog (predstavnik istočnog ogranka), koji se još u 16. veku govorio u predelima oko Crnog mora, ali je ubrzo izumro.